پيش بيني خستگي ذهني و جسماني دانش آموزان دوره دوم متوسطه از طريق ذهن آگاهي آنها در مناطق برخوردار و محروم

چكيده : هدف مطالعه حاضر بررسي رابط بين ذهن آگاهي با خستگي جسماني و ذهني دانش آموزان مناطق برخوردار و محروم مي باشد . پژوهش حاضر از نوع تحقيقات همبستگي است. جامعه ي آماري پژوهش حاضر شامل دانش آموزان رشته هاي انساني و تجربي دوره دوم در دو گروه مناطق محروم و مناطق برخوردار شهر مشهد در سال تحصيلي 96 – 95 مي باشد . حجم نمونه 200 نفر از دانش آموزان مي باشد كه به روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شده اند. دانش آموزان به پرسشنامه هاي پرسشنامه خستگي اسمتس (1996) و پرسشنامه ي ذهن آگاهي پنج وجهي(بائر و همكاران ، 2006) پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه مولفه هاي ذهن آگاهي يعني مشاهده، توصيف، عمل همراه با آگاهي، عدم قضاوت و عدم واكنش توانايي پيش بيني معنادار 2/ 11 درصد از تغييرات خستگي ذهني دانش آموزان را دارند . همچنين مولفه هاي ذهن آگاهي يعني مشاهده، توصيف، عمل همراه با آگاهي، عدم قضاوت و عدم واكنش توانايي پيش بيني 2/ 5 درصد از تغييرات خستگي جسمي دانش آموزان را دارند كه اين مقدار از لحاظ آماري معنادار نبود . نتايج تي تست هم نشان داد كه بين خستگي ذهني و جسمي دانش آموز ان بر اساس مناطق (برخوردار و محروم) تفاوت معناداري وجود ندارد. با توجه به نتايج اين پژوهش مي توان برنامه ريزي جهت آموزش هاي عمومي ذهن آگاهي به طور گسترده در مدارس را جهت بهبود امر آموزش و پرورش و كاهش خستگي را در دستور كار قرار داد.