بررسي رابطه ناگويي هيجاني، نشانگان وانمودگرايي با توانمندي روانشناختي دانش آموزان

مقدمه و هدف : يكي از رسالت هاي آموزش و پرورش، ايجاد شرايط مناسب جهت ارتقاء بهداشت روان و توانمندسازي دانش آموزان محسوب مي شود. براساس اين رويكرد هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه ناگويي هيجاني، نشانگان وانمودگرايي با توانمندسازي روان شناختي در دانش آموزان بود. مواد و روش: نمونه شامل 400 نفر از دانش آموزان پايه دوم متوسطه شهر اهواز بود كه به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب و به وسيله مقياس ناگويي هيجاني، مقياس وانمودگرايي و پرسشنامه توانمندسازي روان شناختي ارزيابي شدند. نتايج: تجزيه و تحليل داده ها به روش رگرسيون چند متغيري نشان داد بين متغيرهاي ناگويي هيجاني، نشانگان وانمودگرايي با توانمندسازي روانشناختي در دانش آموزان رابطه منفي معناداري وجود دارد. نتيجه گيري: مي توان گفت كه دانش آموزاني كه توانمندي كنترل هيجانات خود و ديگران را ندارند، از بهداشت رواني و توانايي روان شناختي ضعيف تري برخوردارند.