پيش بيني ازخود بيگانگي تحصيلي دانش آموزان بر اساس فرهنگ مدرسه و حمايت اجتماعي ادراك شده

هدف از پژوهش حاضر پيشبيني ازخود بيگانگي تحصيلي دانش آموزان بر اساس فرهنگ مدرسه و حمايت اجتماعي ادراك شده بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر دانش آموزان دوره دوم متوسطه در شهر تهران بود. به منظور توزيع يكنواخت نمونه، از مناطق آموزش و پرورش شهر تهران ، 2 منطقه ي 2 و 6 به طور تصادفي انتخاب شدند. در هر يك از مناطق، يك مدرسه براي جمع آوري اطلاعات انتخاب شد و در هر مدرسه 60 نفر دانش آموز بطور تصادفي انتخاب شدند و مورد بررسي قرار گرفتند. لذا، نهايتا تعداد 120 دانش آموز به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه فرهنگ مدرسه الساندرو و ساد، مقياس چند بعدي حمايت اجتماعي ادراك شده (MSPSS) و پرسشنامه ازخودبيگانگي تحصيلي جانسون بودند. متناسب با سطح سنجش داده ها و مفروضات آماري، از رگرسيون خطي چندگانه جهت آزمون فرضيه ها استفاده شده است. نتايج تحليل آماري نشان داد عوامل؛ روابط دانش آموزان، روابط دانش آموزان و معلمان و فرصت هاي آموزشي با ازخودبيگانگي تحصيلي در سطح 5 درصد رابطه ي معنادار دارند و منفي بودن ضرايب در واقع نشان دهنده اين است كه با افزايش اين عوامل، ميزان ازخودبيگانگي تحصيلي كاهش مي‌يابد. همچنين حمايت خانواده و حمايت دوستان با ازخودبيگانگي تحصيلي رابطه منفي معنادار دارد.