تأثير دال بتني و چيدمان برشگيرهاي فولادي بر رفتار اتصالات قاب خمشي فولادي

يكي از مكانيزم هاي متداول براي تأمين شكل پذيري در مواجهه با جابه جايي هاي ناشي از زلزله در قاب هاي خمشي فولادي، ايجاد مفصل هاي پلاستيك در دو انتهاي تير مي باشد تا بدين ترتيب از تشكيل مفصل پلاستيك در ستون ها، كه ممكن است منجر به بروز زوال ترد در سازه ها گردد، جلوگيري به عمل آيد. با توجه به كاربرد رايج دال هاي بتني براي ايجاد ديافراگم هاي كف در اين قاب ها، در پژوهش حاضر تأثير دال بتني، ضخامت آن و فاصله ي آغاز چيدمان برش گيرها از بر ستون، با مدل سازي نمونه ها در فضاي سه بعدي نرم افزار آباكوس و به كارگيري تحليل اجزاي محدود غير خطي بررسي گرديده است. پس از راستي آزمايي و حصول اطمينان از انطباق قابل قبول نتايج عددي و آزمايشگاهي، نتايج حاصل از مطالعات عددي نشان دادند كه ضخامت دال بتني بر مقادير چرخش تير و ستون مؤثر است و همچنين با افزايش فاصله ي شروع چيدمان برش گيرها از بر ستون، تأثير دال بتني بر رفتار نمونه ها كاهش مي يابد.