بهينه سازي توپولوژي سازه ها با استفاده از روش مجموع سطوح تراز و روش تحليل آيزوژئومتريك

در اين مقاله از روش ايزوژئومتريك به جاي روش اجزاي محدود در بهينه سازي توپولوژي سازه ها با بكارگيري روش مجموع سطوح تراز استفاده شده است. در روش مجموع سطوح تراز به منظور توصيف توپولوژي يك سازه از يك تابع ضمني مرتبه بالاتر نسبت به دامنه استفاده مي شود كه با در نظر گرفتن تراز صفر اين تابع، خطوط فصل مشترك مرزهاي سازه را مشخص مي سازند و مقادير مثبت اين تابع نشانگر وجود مصالح و مقادير منفي نواحي خالي از مصالح در دامنه طراحي مي باشند. در اين تحقيق تابع مجموع سطوح تراز با استفاده از توابع پايه اسپلاين كه در تقريب هندسه و تغييرشكل ها نيز استفاده شده است، تقريب زده مي شود. انعطاف پذيري اسپلاين ها امكان مدل سازي هندسه و توپولوژي سازه را با استفاده از تعداد نقاط كنترلي محدودتري نسبت به روش اجزاي محدود فراهم مي آورد. در انتها با استفاده از چند مثال عددي صحت و كارايي روش ارائه شده نشان داده شده است.