مدل سازي پويايي پيوند آب و غذا در حوضه آبريز زاينده رود

رويكرد پيوند آب و غذا به درك روابط پيچيده بين منابع آب و غذا و استفاده پايدار و مديريت آن‌ها كمك مي كند. بخش كشاورزي بعنوان بزرگترين مصرف كننده آب در جهان و كشور ايران، مهمترين منبع تامين غذا نيز محسوب مي شود. در اين مقاله، با استفاده از رويكرد مدلسازي پويايي سيستم، پيوند آب و غذا، در بخشي از حوضه زاينده رود واقع در استان اصفهان مورد بررسي قرار گرفته است. به منظور بررسي جامع تر مصرف آب بخش كشاورزي و واردات و صادرات محصولات كشاورزي به محدوده مورد مطالعه، از مفهوم آب مجازي استفاده شده است. بررسي راهبردهاي توسعه حوضه و اثرات متقابل بخش‌هاي مختلف آب و غذا بر روي يكديگر در قالب سناريوهاي مختلف مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج بدست آمده بيانگر كارايي مدل پيشنهادي در شبيه سازي اثرات متقابل راهبردهاي بخش هاي آب و كشاورزي بر يكديگر بوده است.