پژوهشي تحليلي بر مستندات باستان‌شناسي شهر جندي‌شاپور در دوران ساساني

ساسانيان در طول حكومتشان شهرهاي بسياري بنيان نهادند از جمله اين شهرها جندي‌شاپور مي­باشد كه نقش حائز اهميتي در پيشبرد علم پزشكي ايران داشته است، روش تحقيق توصيفي و تحليلي است. هدف پژوهش بررسي و تحليل يافته‌هاي باستناشناختي جندي‌شاپور در سه محور معماري، كتيبه‌هاي مرتبط با يناي جندي‌شاپور و سفال‌هاي يافت شده از منطقه است. پرسش پژوهش حاضر آن است كه عناصر تشكيل دهنده شهر ساساني جندي‌شاپور چگونه در گاه نگاري ايفاي نقش مي‎كنند ؟ پيش فرض بيانگر آن است كه عناصر معماري و كاربري آن‌ها، كتيبه‌ها و سفال منطقه از شاخصه‌هاي هنر ساساني است. آنچه به عنوان نتايج مستفاد خواهد شد اينكه مصالح و مواد تشكيل دهنده ساختمان‌ها نظير قلوه سنگ‎ها و سنگ‎هاي نتراشيده، نوع فرم و سازه بنا، كتيبه‌هاي باقيمانده از دوره ساساني(نقش برجسته و سكه) و سفال‌هاي مكشوفه از سطح محوطه همگي اذعان به ساساني بودن شهر جندي‌شاپور دارند.