مديريت بحران بعد از زلزله

كشور ايران به واسطه قرارگيري در منطقه لرزه خيز آلپ-هيماليا، موقعيت زمين شناختي و تكتونيكي، وجود گسل هاي فعال متعدد و نيز رخداد پيوسته خردزمين لرزه ها از لرزه خيزترين كشورهاي جهان محسوب مي گردد. مطالعات لرزه خيزي و نيز بررسي رويدادهاي لرز هاي تاريخي در دو هزار سال گذشته و همچنين تحليل داده هاي دستگاهي سده اخير نشان مي دهند كه اين سرزمين رويدادهاي لرز هاي بزرگ و كوچك فراواني را بطور مستمر تجربه مي كند و مستعد وقوع زلزله هاي بزرگ در آينده نيز مي باشد. از طرفي رشد ناهماهنگ و غيراصولي اغلب شهرها در طول تاريخ و به خصوص طي يك قرن اخير، باعث شده است كه ميزان آسيب پذيري در برابر زلزله هاي احتمالي بطور مستمر افزايش يابد. ساخت و ساز در حريم گسل ها، عدم توجه به مقاومت لرزه اي بناها و تأسيسات حياتي، گسترش ناهمگون و آسيب پذير بافت و ساختار شهر و بسياري از موارد ديگر، همگي نشان مي دهند كه در صورت وقوع زلزله اي بزرگ در هر يك از شهرها، تلفات و صدمات جبران ناپذيري به بار خواهد آمد.