شبيه سازي روشهاي شناسايي محل آسيب ديده در رگهاي خوني توسط نانورباتها و استفاده از آن ها به عنوان پلاكتهاي مصنوعي

Simulating the identification methods of injury in blood vessels by nano-robots and using them as artificial platelets

پيشرفت‌هاي نانوتكنولوژي در زمينه دارويي باعث شده است تا سطح دقت و تشخيص بيماري تا حد قابل توجهي بالا رود. اما بعضي از اين داروها براي سلول‌هاي سالم مضر بوده و تأثيرات منفي و عوارض جانبي براي بيماران ايجاد مي‌كنند. در نتيجه مبحث نانوربات‌هاي پزشكي اهميت خاصي پيدا مي‌كند. استفاده از نانوربات‌ها براي تشخيص و درمان پزشكي ايده‌اي جالب از زمان پيدايش مفهوم نانوتكنولوژي بوده است. ربات هايي در مقياس نانو كه آن قدر كوچك هستند كه مي‌توانند به راحتي از رگ‌ها عبور كنند بدون اينكه كوچكترين عوارض جانبي يا خطري براي بيمار داشته باشند. در اين ميان كنترل اين نانوربات‌ها و هدايت صحيح آن‌ها براي رسيدن به سلول آسيب ديده و درمان آن حائز اهميت مي‌باشد. در اين پايان نامه سعي بر آن شده است تا با ارائه الگوريتم‌هاي مختلف و ايده‌هاي برتر، نانوربات‌ها را در رسيدن به محل آسيب هدايت كرد. براي اين منظور محيط كار نانوربات‌ها كه رگ مي‌باشد توسط نرم افزار انسيس شبيه سازي شده و مدل جريان خون مورد تحليل قرار گرفته و سپس از الگوريتم‌هاي رقابت استعماري و الگوريتم كولوني مورچگان جهت يافتن محل آسيب استفاده شده است تا بتوانند راهنماي بهتري جهت حركت نانوربات‌ها در رگ براي رسيدن به محل آسيب شوند و در نهايت نتايج بدست آمده اين دو الگوريتم با يكديگر مقايسه شده تا الگوريتم سريع تر و بهينه معرفي شود كه الگوريتم رقابت استعماري در زمان 02/ 0ثانيه با تابع هزينه 1236/ 1نسبت به اگوريتم كولوني مورچگان كه در زمان 06/ 0وتابع هزينه 1358/ 1سريعتر و با تابع هزينه كمتري نانو ربات را به محل اسيب در رگ مي رساند پس به عنوان الگوريتم بهينه انتخاب مي شود.