خانه هنر گلپايگان با رويكرد احيا فرهنگ و هنر بومي

Golpayegan art house approach to revive the culture and folk art

بي ترديد مي توان گفت كه عالي ترين آمال معنوي و مادي هر قومي در فرهنگ و هنر آنان تجلي مي يابد و هنر را مي توان به منزله هويت آن مردمان قلمداد كرد. خانه هنري به عنوان مكاني براي حفظ ارزش ها و گنجينه هاي فرهنگي و هنري هر منطقه و قومي و يكي از مهمترين بناهاي آن شهر يا كشور مطرح اند و هر روز تاثير و جاي پاي خود را پرنگ تر، در تاريخ، فرهنگ و معماري تثبيت مي كنند. خانه هاي هنر فارغ از اينكه به چه هدفي ساخته مي شود و چه اثر و مفاهيمي در آن به نمايش درخواهد آمد، خود به عنوان يك شخصيت، نمود و اثري از معماري، هنر، علم، فن و فرهنگ آن منطقه مطرح است. همنشيني يا پيوند ميان اين عوامل متعدد و چند بعدي در چنين بناهايي، شايد از مهمترين سوال ها و بحث هاي مطرح در معماري معاصر مي باشد. موضوع اين پژوهش، خانه هنر گلپايگان با رويكرد احيا فرهنگ و هنر بومي مي باشد كه در راستاي توجه به مفاهيم فرهنگي هنري براي بازشناسي و حفظ نمادهايي از فرهنگ گلپايگان به عنوان گنجينه هاي سيرتكاملي و پيشرفت انديشه بشري عمل مي كند. نسل امروز در مورد تاريخ و گذشته ي خود بسيار آگاه تر است و به سوي شناخت آثار فرهنگي گذشتگان پيش مي رود و چنين مكاني، بايد گامي در جهت ارتقاي سطح فرهنگ بردارد و در جهاني كه دائماً متحول مي شود، نيروي درك هميشه جديدي را در مورد پيوند بين گذشته و آينده پيدا كند. پژوهش حاضر در پي آن است تا با نگاه و الهام از گذشته ونه تكرار صرف الگوي كالبدي، فضايي كارا و پويا به وجود آورد و نياز به رشد و توسعه فرهنگي را با استفاده از پتانسيل ها و امكانات تاريخي و فرهنگي و استفاده بهينه از آن ها بر آورده سازد و علاوه بر آن به كمبود فضاهاي جمعي شهري براي تعاملات اجتماعي و فرهنگي مردم پاسخ دهد. روش تحقيق اتخاذ شده در اين نوشتار مبتني بر مطالعات متون و استفاده از اسناد تصويري در بستر مطالعات كتابخانهاي و به صورت توصيفي تحليلي خواهد بود.