مطالعه تطبيقي هنر منبت در شهر هاي اصفهان و گلپايگان

اين مقاله با مطالعه منبت به لحاظ ويژگي هاي فني و هنري آغاز مي شود و در قالب شيوه هاي منبت كاري در پنج گروه تخت ، محدب ، مقعر، شبكه و حجم ادامه مي يابد. اين تقسيم بندي در تطبيق اين هنر با فلزكاري ، نگارگري و گچبري صورت گرفته است . هنر منبت در دوران معاصر از فنون و نقوش متنوعي بهره گرفته و پيشينه فرهنگي ، هنري و اقليمي در اين مناطق بارز و آشكار است . در اصفهان نقش بومي و هويت ملي شامل طرح هاي صفوي و قاجاري و نيز به تبع توريستي بودن آن ، تأثير جهانگردان درطول زمان انكارناپذير است. در جوار آن ، عناصر ريز نقش گلپايگان با استفاده از عناصر محلي ، نقوش ساده و گياهان استيليزه شده بر زمينه بافت دار و گل ها با طراحي قاجاري و ابزاري ساده منبت شده اند. تنوع هنر منبت ايراني در كنده كاري نرم ، روان و مليح آباده با گل سرخ ، گل نرگس و برگ بيد كه از نقوش اصلي اين خطه است ، با شيوة نيش هم آوا شده است . در اين مناطق نقوش ، شيوه هاي به كار گرفته شده ، ابزار، مصالح رايج و نوآوري ها دسته بندي شده و مورد بحث قرار گرفته است كه عناصر مورد مطالعه در جداول جداگانه مقايسه مي شود. با توجه به تك متغيربودن تحقيق ، سؤالات اصلي پيرامون سبكهاي مختلف منبت كاري ، هماهنگي فرم و تكنيك و هم چنين اصالت طرح هاي هر منطقه است . روش كلي تحقيق توصيفي -تحليلي بارويكردي كيفـي اسـت . شيـوه هاي دست يابـي به اطلاعـات براسـاس مطالعـات كتابخـانه اي جمع آوري شده است .