طراحي مجموعه توريستي تفريحي بارويكرد معماري پايدار در راستاي توسعه گردشگري (نمونه موردي مياندوآب)

امروزه زندگي شهري ونظام اجتماعي موجود در شهرها، انسانها را از مسير اصلي زندگي دور كرده و با وجود رفاه و امكانات بسياري كه در اختيارشان قرار داده از سادگي طبيعت دور شده اند.يكي از بهترين راه هاي تبادل فرهنگي، گردشگري است. با وجود آثار تاريخي متعددي كه در شهر تبريز وجود دارد و اينكه اين شهر بين دو رودخانه زرينه و سيمينه قرار دارد متاسفانه نبود امكانات اوليه مناسب باعث شده است تا بازديد گردشگران از اين شهر تاريخي و خوش آب و هوا محدود به ديداري چند ساعته شود.پس با ايجاد امكانات مناسب با توجه به ظرفيت هاي بالاي اين شهرستان مي توان مياندوآب را به يكي از قطب هاي گردشگري و جهانگردي تبديل كرد..مقاله حاضر پژوهشي كاربردي در عرصه دانش معماري است و اهداف آن مبتني بر خلق فضايي با عملكردهاي تفريحي -توريستي در كنار رودخانه مي باشد. با توجه به بررسي انجام شده در اسناد طرح هاي بالا دست در زمينه گردشگري ، طراحي و احداث هتل (تسهيلات گردشگري) يكي از ضروريات اين منطقه مي باشد.