بررسي معماري محيط در مجموعه هاي اقامتي- رفاهي و تاثير آن بر گردشگري جامعه محور

Study of environmental architecture in residential complexes- welfare and its impact on community driven tourism

از ديرباز لزوم وجود سير و سياحت در زندگي انسان به منظورهاي مختلف باعث ايجاد مراكز و مجتمع هاي اقامتي در هر دوره اي با شكل ها و نام هاي گوناگون شده است. دنياي امروز، عصر تعاملات فرهنگي و اجتماعي بين كشورها است. از آنجا كه صنعت گردشگري در كشور ما به صورت هدفمند مطرح نبوده و از لحاظ فرهنگي نيازمند به ساخت بستر مناسب است مي توان با ايجاد مراكز اقامتي- رفاهي اين صنعت را در اقصي نقاط ايران رواج داد. پيشرفت و توسعه فناوري و تخصصي تر شدن علوم مختلف همچون معماري در كنار مسائلي مربوط به محيط زيست از جمله عواملي هستند كه بر تقويت صنعت توريسم تاثير مي گذارند. در دنياي امروز كه پا به هزاره جديد گذاشته است، بي ترديد صنعت گردشگري به صورت يكي از پايه هاي استوار سيستم جهاني در خواهد آمد. در حالي كه عصر جديد از توريسم آغاز شده است و سير تكاملي خود را مي پيمايد، تعداد زيادي از عوامل برون زا بر آن تاثير خواهند گذاشت. ظهور انديشه توسعه پايداردر دهه 60 ميلادي به همراه پررنگ شدن نقش جوامع محلي با تاكيد بر نگرش پايين به بالا ، تمامي زمينه هاي علمي و صنعتي در جهان را تحت تاثير قرار داده است. در اين بين گردشگري نيز از اين تاثير بي بهره نبوده و دچار تحولاتي شده كه اكثرا بصورت شكل گيري انواع جديد گردشگري و تعريف اصول نوين در مديريت گردشگري مطرح شده اند.