پيامدهاي عدم اجراي آيين نامه كاربري اراضي و ضوابط سطوح حد موانع اطراف فرودگاه ها از منظر هوانوردي و شهرسازي

The Consequences Of Non-Execution Of Land Use Regulation And Obstacle Limitation Surfaces Standards Around Airports From The Aviation And Urban Viewpoint

امروز حمل و نقل يعني جابجايي بارو مسافر،از عوامل و شاخص هاي بسيار موثر در توسعه و رشد شهري در كشورهاي جهان تلقي ميگردد. حمل و نقل هوايي به عنوان حساس ترين، دقيقترين، سريعترين،گرانترين و تاثيرگذارترين گزينه حمل و نقل از چهارگزينه حمل و نقل ريلي، جاده اي، دريايي و هواي محسوب شده، و اين مهم همه كشورها را برآن داشته تا با رعايت ضوابط و مقرارت تدوين شده از سوي سازمان بين المللي هواپيمايي كشوري، اتحاديه بين المللي حمل و نقل هوايي، انجمن بين المللي فرودگاهي و نيز سازمان فدرال هوانوردي امريكا را ارج نهاده، تا در تدوين و بكارگيري ساز و كاري كه سلامت، منافع و توسعه شركاء، شاغلين و مشتريان و ذينفعان صنعت هوانوردي كشوري و نيز حقوق شهرنشيني و شهر سازي را تامين نمايد كوشا باشند . هر ساله حجم عظيمي از ساخت و سازها در اطراف فرودگاه هاي حاشيه شهرها و يا محصور شده توسط شهرها اتفاق مي افتد، و متاسفانه بسياري از اين ساخت و سازها با ناديده گرفتن ضوابط ضميمه 14 سازمان بين المللي هواپيمايي كشور و آيين نامه كاربري اراضي اطراف فرودگاه ها (نشريه233)، به شدت به منافع و اهداف هوانوردي و ظرفيت فرودگاه ها و نيز حقوق شهرنشيني و شهرسازي لطمه هاي معنوي و مادي وارد مي آورد