واكنش دو رقم اصلاح شده برنج ايراني به نظام‌هاي مختلف كاشت در منطقه نكا

اين آزمايش به صورت كرت‌هاي‌ خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در مزرعه پژوهشي واقع در شهرستان نكا در سال 1390 اجرا شد. دو رقم پاكوتاه ندا و شيرودي به عنوان عامل اصلي و سيستم‌هاي كاشت رايج منطقه (سنتي)، بهبود يافته و سيستم نوين كاشت يا SRI (تلفيقي از سيستم بهبود يافته و اكولوژيك) به عنوان عامل فرعي بودند. نتايج نشان داد بيشترين طول خوشه، طول برگ پرچم، طول ميانگره 3 و 4، قطر ميانگره 3 و 4 و حركت خمش ميانگره 3 براي رقم شيرودي به دست آمد، ولي طول ساقه و حركت خمش ميانگره 4 تحت اثر رقم معني‌دار نشدند. بلندترين خوشه و برگ پرچم در SRI و كوتاهترين خوشه و برگ پرچم در سيستم سنتي مشاهده شد. بالاترين حركت خمش ميانگره 4 به علت افزايش طول ساقه در سيستم سنتي حاصل شد و كمترين حركت خمش ميانگره 4 به دليل طول ساقه و قطر ميانگره 3 و 4 در سيستم SRI به دست آمد. عملكرد دانه رقم شيرودي (83 /4544 كيلوگرم) معادل 1/8% بيشتر از رقم ندا (58 /4205 كيلوگرم) بود، ولي عملكرد كاه در رقم ندا به ميزان 4 /5% بيشتر بود. بالاترين عملكرد دانه معادل 4494 و 4434 كيلوگرم به علت افزايش غلظت نيتروژن دانه، غلظت پتاسيم دانه و غلظت فسفر دانه تحت سيستم بهبود يافته و SRI و حداقل عملكرد دانه معادل 4198 كيلوگرم به علت كاهش غلظت نيتروژن دانه و غلظت پتاسيم دانه در سيستم سنتي توليد شد. بالاترين غلظت نيتروژن كاه، غلظت پتاسيم كاه و غلظت فسفر كاه در سيستم سنتي و كمترين ميزان آنها براي سيستم بهبود يافته و SRI به دست آمد. بنابراين سيستم SRI به علت افزايش غلظت نيتروژن و پتاسيم دانه و عملكرد دانه به عنوان سيستم كاشت مناسب تعيين شد. بنابراين سيستم كاشت SRI به علت كاهش صفات وابسته به ورس و حركت خمش به عنوان سيستم مناسب تعيين گرديد.