گفتمان نوين اسلامي در مواجهه با پديده تكفير

اين پژوهش، ضمن بررسي مفهوم‌شناسي «گفتمان»، به بررسي شاخصه‌ها و مباني «گفتمان نوين اسلامي» و نيز مؤلفه‌هاي تشكيل دهنده «پديده تكفير» پرداخته است. «گفتمان نوين اسلامي» بر عقلانيت، برپايي عدالت اجتماعي، اجتناب از سلطه‌گري بر ديگران و دوري از سلطه‌پذيري بيگانگان، برقراري صلح و امنيت در قلمرو حكومت اسلامي، تلاش براي گسترش معنويت اصيل و اعتدال و ميانه روي در عملكرد و رفتار اجتماعي مبتني است. «گفتمان نوين اسلامي»، احياگر مفاهيم و معارف اصيل اسلامي بوده و ضمن تعامل منطقي با مكاتب، اديان و جوامع بشري، زمينه كسب كمال و رشد معنوي با كمك دو بال عقلانيت و معنويت را فراهم مي‌آورد. اما تفكر تكفيري كه با برنامه ريزي و حمايت غربيان با هدف سلطه بر جهان اسلام و كشورهاي اسلامي به وجود آمده، بر تفسيري ظاهرگرايانه و قشري از متون ديني استوار است. انديشه تكفير كه بر مؤلفه‌هاي حكومت، خلافت اسلامي و جهاد استوار است و جهان را به دو قطب دار الاسلام و دارالكفر تقسيم مي‌كند، انتحار و ترور را راه رسيدن به اين هدف مي‌پندارد و از تعاملي كه بر عقلانيت و خردورزي باشد، همواره اجتناب مي‌ورزد.