رويكرد فرهنگي اهل‌بيت (ع) در برابر احياي مجدد جاهليت

جاهليت به عنوان مفهومي ضدارزش‌هاي الهي و به دور از حيطه‌ي شعور و آگاهي انساني به طور كامل در قرآن كريم و سيره‌ي رسول اكرم (ص) طرد گرديد. وجود لايه‌هاي عميق و گرايشات دروني و به خصوص اهتمام خلفاي اموي و عباسي در احياي مجدد جاهليت موجب گرديد تا عملاً تغيير و تحول فرهنگي شبه‌جزيره از جامعه‌اي جاهلي به اسلامي دچار چالش جدي گردد. سوال اساسي آن است كه در اين شرايط كه جاهليت با هويت جديدي پديدار گرديد و نه تنها عامه ي مردم بلكه خواص نيز آن را همراهي كردند اهل بيت (ع) چه موضعي اتخاذ نمودند؟ و محورهاي مهم فعاليت آنان براي حفظ اسلام ناب چه بود؟ اين مقاله با رويكردي تاريخي- تحليلي به اين نكته مي‌پردازد كه چگونه اين فرزندان شايسته‌ي پيامبر (ص) با دركي كامل و جامع از اسلام و در نقطه‌ي مقابل خطر ويرانگر احياي جاهليت كه از حادثه‌ي سقيفه آغاز شده بود به انجام تكليف الهي خود همت گماردند. آنان با خلوص كامل و تحمل هرگونه مشكلات از جمله اهانت، اسارت، آوارگي و شهادت با برنامه‌اي منسجم و عميق در مقابل احياي مجدد جاهليت پايداري نمودند. ارائه‌ي راهكارهاي اعتقادي و اخلاقي برگرفته‌ي از قرآن و سنت نبوي (ص) و عملياتي كردن آنها موجب حفظ و استمرار فرهنگ اصيل اسلامي در اين شرايط دشوار گرديد.