حكمراني خوب شهري با رويكرد سرمايه اجتماعي

شهرهاي ايران خصوصاً در سال هاي اخير رشد شتابان و ناموزوني را تجربه كرده اند. با توجه به اين رشد شتابان شهرنشيني و همچنين عدم وجود سيستم مديريتي كارآمد چه در گذشته و چه در حال به نظر مي رسد وجود سيستم مديريتي جديد كه نگرشي پوياتر به شهر و شهروندان داشته باشد، لازم است.اگر مجموعه نظريه ها و پژوهش هاي تجربي ارائه شده بيانگر تركيب علي براي تحقق حكمراني خوب باشند، يك نقطه مشترك در همه نظريه هاي مورد بحث وجود دارد و آن نقطه اشتراك اين است كه براي تحقق حكمراني خوب، وجود سرمايه اجتماعي ضروري است. با توجه به مطالب گفته شده، در اين پژوهش به بررسي رابطه بين سرمايه اجتماعي و حكمراني مطلوب شهري در منطقه ده شهر تبريز پرداخته شده است. روش انجام تحقيق به صورت توصيفي – پيمايشي بوده و داده هاي موردنياز به صورت كتابخانه اي و ميداني (روش پرسشنامه اي) جمع آوري شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه بين سرمايه اجتماعي و حكمراني خوب شهري در بين محلات منطقه 10 شهر تبريز رابطه مستقيم و مثبت وجود داشته و با بالا رفتن ميزان سرمايه اجتماعي، به همان اندازه حكمراني خوب شهري خواهيم داشت.