رابطه ي سبك زندگي اسلامي ، خودكارآمدي و فرسودگي تحصيلي در دانشجويان

پژوهش حاضر به بررسي رابطه ي بين سبك زندگي اسلامي و خودكارآمدي و فرسودگي تحصيلي دانشجويان دوره ي كارشناسي دانشگاه سراسري تبريز پرداخته است. جامعه ي آماري شامل كليه ي دانشجويان مقطع ليسانس در همه ي گرايشها بود است. نمونه ي آماري شامل 170 نفر از دانشجويان (110 دختر و 60 پسر) بوده كه به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغير هاي پژوهش از پرسشنامه ي سبك زندگي اسلامي(1388)، پرسشنامه ي خودكارآمدي شرر و پرسشنامه ي فرسودگي تحصيلي برسو استفاده شد. طرح پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي بوده و براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل مسير و تحليل واريانس چند متغيره (مانوا) استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين سبك زندگي اسلامي و خودكارآمدي و فرسودگي تحصيلي ارتباط معني داري برقرار است و نتايج تحليل واريانس چند متغيره نشان داد كه سبك زندگي اسلامي بالاتر با خودكارآمدي بالا و فرسودگي تحصيلي پايين در ارتباط است.