ناكارآمدي طرح انسداد مرزي در ناحيه شرقي جمهوري اسلامي ايران

برقراری امنیت در گستره قلمروی سرزمین هر كشور یكی از وظایف اولیه نظام سیاسی حاكم در آن كشور می باشد. در نظام جمهوری اسلامی ایران نیز مسأله تهدیدهای امنیتی و برقراری امنیت در منطقه جنوب شرق، همواره یكی از دغدغه های اصلی رهبران سیاسی و مدیران امنیتی بوده است. نتایج نشان میدهد كه استراتژی و مدل فعلی مدیریت مرز و توجه صرف به مرز، به مثابه یك خط و كنترل آن ناموفق بوده و ارتباط زیادی بین ساكنان مرزنشین و مدیریت مرزی در این منطقه وجود دارد. عدم توجه به نوع فرهنگ و شرایط جغرافیایی منطقه مورد مطالعه، از مهم ترین دلایل ناموفق بودن طرح انسداد مرزی بوده است. انسداد مرزهای جنوب شرقی گرچه شاخص های امنیتی منطقه را افزایش داده است، ولی از پشتوانه مطالعات علمی بالایی برخوردار نبوده و باعث نوعی دوگانگی سیاسی- اجتماعی در ساكنان مناطق مرزی گردیده است. به طوری كه توجه به رویكرد امنیتی برجسته تر از رویكردهای سیاسی و اجتماعی استان سیستان و بلوچستان شده است. در این مقاله، در صددآنیم كه با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی علل ناكارآمدی طرح انسداد مرزی در ناحیه شرقی جمهوری اسلامی ایران بپردازیم.