بهينه‌سازي سبد سهام شخصي با استفاده از مدل غيرخطي مبتني بر همبستگي شرطي پويا

از سال 1952 كه ماركوويتز تئوري نوين سرمايه‌گذاري را ارائه نمود، تاكنون مدل‌هاي گوناگوني جهت بهينه‌سازي سبد سرمايه‌گذاري ارائه گرديد كه همه آن­ها هدف يكساني را دنبال مي‌نمايند. اما مدل‌هاي كلاسيك بهينه‌سازي سبد سرمايه‌گذاري، براي سطوحي از سرمايه‌گذاران كه با دارايي‌هاي شخصي به ميزان كم يا متوسط سرمايه‌گذاري مي‌نمايند مناسب به نظر نمي‌رسد؛ زيرا محدوديت­هايي ازجمله هزينه معاملاتي و تعداد بهينه دارايي‌ها در سبد براي اين گروه از سرمايه‌گذاران كه اصطلاحاً به آن‌ها سرمايه‌گذاران خرد مي‌گويند مهم مي‌باشد كه در مدل‌هاي كلاسيك در نظر گرفته نشده است.به همين منظور در اين پژوهش با اضافه نمودن محدوديت‌هايي به مدل كلاسيك ماركوويتز رويكردي كاربردي را براي اين قبيل سرمايه‌گذاران ارائه مي‌گردد و از 5شاخص فعال در بازار بورس تهران در بازه­ زماني سال 1388 تا 1391 براي به­دست آوردن سبد بهينه با مدل مذكور استفاده شده است. همچنين 2 مدل خانواده گارچ چند متغيره (MGARCH) يعني BEKK و DCC براي به­دست آوردن واريانس شرطي مورداستفاده قرار مي‌گيرند و با­ استفاده از ماتريس واريانس- كوواريانس‌هاي مشروط به‌دست‌آمده، اوزان بهينه براي هر صنعت محاسبه مي‌شود.