طراحي الگويي جديد جهت ارزيابي كارايي نسبي فرآيندهاي شبكه اي سري در حالت عدم اطمينان

ارزيابي كارايي سازمانها در جهت گيري تصميمات آتي آنها نقش اساسي دارد. در اين راستا مي‌بايست ميزان كارايي و بهره‌وري سازمان‌ها مورد محاسبه قرار گيرد تا از اين طريق بتوان در تصميم سازي‌هاي آتي، روند رشد اقتصادي را زير نظر داشت. تحليل پوششي داده‌ها، يكي از ابزارهاي مناسب و كارآمد در اين زمينه مي‌باشد كه به عنوان يك روش غير پارامتري به منظور محاسبه كارايي واحدهاي تصميم گيرنده استفاده مي‌شود. روش تحليل پوششي داده هاي سنتي واحد هاي تصميم گيري را به صورت يك جعبه سياه در نظر گرفته و بدون در نظر گرفتن ساختار داخلي آنها و با توجه به ميزان نهاده ها و ستاده هاي نهايي اين واحد ها، نسبت به ارزيابي آنها اقدام مي نمايد. اين در حالي است كه در بسياري از سيستم هاي واقعي ما شاهد ساختار هاي داخلي مي باشيم. به همين منظور مدلهاي شبكه اي تحليل پوششي داده ها توسعه و گسترش يافته اند. مدلهاي سري تحليل پوششي داده ها يكي از مدلهاي شبكه اي بوده كه در آن زير سيستم ها به صورت سري قرار گرفته و خروجي هر واحد، ورودي مرحله بعدي مي باشد. مدلهاي تحليل پوششي داده هاي سري با اين فرض كه داده هاي مدل كاملا مطلق بوده و اطمينان كامل در خصوص ورودي ها و خروجي ها وجود داشته است توسعه يافته اند و توانايي برخورد با عدم اطمينان را در مورد داده ها ندارند. در اين مقاله در نظر داريم تا با ارائه يك مدل استوار تحليل پوششي داده هاي شبكه اي سري، ضمن ارائه يك مورد مطالعاتي از صنعت بيمه كشور ايران، نسبت به تشريح و تجزيه و تحليل مدل جديد اقدام نماييم.