ارائه مدل بهينه‌سازي جهت طراحي يك شبكه جمع‌آوري و توزيع پسآب شهري براي مصارف كشاورزي و مناطق صنعتي (مطالعه موردي: استان البرز)

با كاهش منابع آب در دسترس و افزايش ميزان فاضلاب توليدي يك راهكار موثر استفاده ازپساب تصفيه شده در بخش كشاورزي و مناطق صنعتي به خصوص در مناطق خشك و نيمه خشك مي باشد.در اين مقاله يك مدل بهينه سازي جهت طراحي شبكه، شامل مكان‌يابي تصفيه‌خانه فاضلاب و حوضچه ذخيره و نيز تخصيص بهينه پسآب تصفيه شده به مناطق كشاورزي و صنعتي ارائه‌شده‌است. همچنين، اين مقاله با در نظر گرفتن كيفيت‌هاي متناسب با نياز نقاط تقاضا ، به ارائه يك رويكرد جهت افزايش سلامت محصول و كاهش آلودگي‌هاي ميكروبي در مناطق كشاورزي و امكان بازچرخاني آن در مناطق صنعتي پرداخته است. جهت اعتبارسنجي مدل، استان البرز بعنوان مطالعه موردي انتخاب و داده هاي مورد نياز از طريق كارشناسان اين حوزه جمع آوري و مورد بررسي و تحليل حساسيت قرار گرفته است.نتايج نشان ميدهد كه مدل پيشنهادي مي تواند به طراحان در اين حوزه جهت طراحي شبكه توزيع كمك شاياني بكند.