تأثير مورفولوژي مارتنزيت ناشي از كرنش بر تغييرات ريزساختاري حين آنيل بازگشتي پس از عمليات ترمومكانيكي مارتنزيت در فولاد زنگ¬نزن آستنيتي 201

در اين پژوهش به بررسي تأثير مورفولوژي مارتنزيت ناشي از كرنش بر تغييرات ريزساختاري حين آنيل بازگشتي فولاد زنگ¬نزن آستنيتي 201 پرداخته شده است. بدين منظور نمونه با كرنش¬هاي مختلف 50% نورد (مارتنزيت لايه¬اي) و 90% نورد (سلول-نابجايي) تحت آنيل در دماهاي 900-800 درجه سانتي گراد و مدت زمان 1800-30 ثانيه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه بازگشت آستنيت از ساختار سلول-نابجايي در تمامي دماها از نرخ بالاتري برخوردار است. مشخص گرديد با افزايش زمان و دماي آنيل، كسر آستنيت بازگشتي مرتباً افزايش مي¬يابد و مكانيزم بازگشت از نوع جوانه¬زني و رشد است. مشاهدات ريزساختاري نشان داد كه جوانه¬هاي آستنيت ناشي از ساختار سلول-نابجايي بسيار كوچكتر از نوع لايه¬اي بوده، اما رشد دانه¬ها در مارتنزيت لايه¬اي به دليل نيرومحركه كمتر (دانه¬هاي بزرگتر) و همچنين حضور مارتنزيت باقيمانده در ساختار و جلوگيري از رشد دانه¬ها، نرخ كمتري دارد. تحت اين شرايط كوچكترين اندازه دانه آستنيت بازگشتي حاصل از ساختار سلول-نابجايي nm 120 و براي نوع لايه¬اي nm500 ميباشد.