پيش بيني شدت تصادف عابران پياده در راه هاي برون شهري

.

عابران پياده به‌عنوان آسيب‌پذيرترين بخش ترافيكي معابر برون‌شهري محسوب مي‌شوند و با توجه به آمار تصادفات عابران پياده، شناسايي عوامل مؤثر بر تصادفات آن‌ها در معابر برون‌شهري كه منجر به كاهش فراواني و شدت تصادفات مي‌شود، به‌وضوح قابل‌درك است. در اين تحقيق با جمع‌آوري اطلاعات تصادفات عابران ‌پياده از فرم‌هاي اطلاعات كام 114 در محور رشت-لاهيجان كه شامل 1023 مورد تصادف است و با استفاده از مدل لوجيت، احتمال به وقوع پيوستن هر دسته از تصادف موردمحاسبه قرار گرفتند. بدين منظور روش‌هاي مختلف ساخت مدل از قبيل پس‌رو، پيشرو و روش داخل شدن مورداستفاده و ارزيابي قرارگرفته است. درنهايت مدل حاصل از روش پس‌رو كه خوبي برازش آن 745/0 به‌دست‌آمده، به‌عنوان مدل بهينه انتخاب گرديده است. درنهايت با توجه به مدل ارائه‌شده براي تصادفات عابران پياده در محور رشت-لاهيجان، پارامترهاي موتورسيكلت به‌عنوان وسيله نقليه مقصر، نحوه برخورد عقب به پهلو، نوع برخورد با موتورسيكلت و نوع برخورد با كاميون سبب افزايش احتمال وقوع تصادفات منجر به جرح يا فوت مي‌شوند.