كاهش ريسك فلزات سنگين لجن بيولوژيك فاضلاب شهري با تبديل آن به زغال زيستي

Risk Reduction of Heavy Metals of Urban Biological Sludge Using its Conversion into Biochar

با توجه به مشكلات زيست محيطي فلزات سنگين در لجن فاضلاب، مديريت اين مواد موضوعي مهم است. به منظور بررسي اثر پيروليز بر قابليت دسترسي زيستي فلزات سنگين )عصارهگيري شده با AB-DTPA ( لجن فاضلاب 033 و 033 درجه سانتيگراد به زغال زيستي ) ، در سه دماي 033 Biochar ( تبديل شد. نتايج نشان داد با افزايش دماي پيروليز، عملكرد توليد زغال زيستي و غلظت كل فلزات سنگين در آن به ترتيب كاهش و افزايش يافت. اما نتايج حاصل از آناليز ) AB-DTPA ( نشان داد كه در روند پيروليز دسترسي زيستي فلزات كاهش يافت و ريسك فلزات سنگين در زغال زيستي كمتر از لجن فاضلاب بود. بنابراين، استفاده از زغال زيستي نسبت به لجن فاضلاب از نظر ريسك انتقال فلزات به زنجيره غذايي مطمئنتر است

Management of sewage sludge is a main issue because of environmental problems of heavy metals in sludge. This study was carried out to investigate pyrolysis effect of sewage sludge in 3 temperatures including 300, 400 and 500 oC on bioavailability (AB-DTPA extractable) of heavy metals. Results showed that biochar yield and and total content of heavy metals were decreased and increased respectively with increasing pyrolysis temperatures. But, bioavailability of heavy metals (AB-DTPA extractable) decreased after pyrolysis process showing risk reduction of heavy metals in biochar in comparison to sewage sludge. Therefore, use of biochar instead of sewage sludge could be safer considering risk of metal transfer into the food chain.