بررسي زمينه‌هاي همگرايي مذهبي در افغانستان

همگرايي مذهبي در افغانستان به مفهوم هم‌پذيري پيروان مذاهب مختلف در چارچوب اصول مشترك اعتقادي و اخلاقي، ضمن حفظ و پذيرش هويت‌هاي متنوع، متكثر مذهبي، از مباني توجيهي روشن و روشني برخوردار است. اما در گذر زمان، چالش‌هاي اساسي اين مساله را احاطه نموده و موضع وحدت و همگرايي را به مثابه يك امر كمياب و دور از دست رس براي جامعه اسلامي قرار داده است. همگرايي در كشور اسلامي افغانستان نيز در فراز و فرود تاريخي، افت و خيز‌هاي فراوان داشته است. تجربه ي جنگهاي گسترده داخلي، مداخلات مكرر خارجي، گسترش جريانهاي افراطي و شكل گيري تحول جديد در ساختار سياسي كشور، اهميت اين مساله را دو چندان كرده و همگرايي مذهبي را به مثابه يك ضرورت ملي، در جامعه ي افغاني مطرح كرده است. پرسش اما اين است كه با وجود شرايط پيش گفته، هنوز چه بسترهاي براي همگرايي مذهبي باقي مانده و زمينه‌هاي آن در فزاي سياسي و اجتماعي افغانستان چيست؟ مقاله حاضر در پاسخ به پرسش فوق اين فرضيه را به بحث گرفته است كه هنوز بنيان همگرايي در افغانستان، از بين نرفته و زمينه‌هاي مناسبي همچون: حضور جريان‌هاي اعتدالي در كشور، ‌تعامل مذهبي بجاي درگيري‌ حاد مذهبي، گسترش مراكز فرهنگي و رسانه‌اي، فضاي بازسياسي و...، براي ايجاد و گسترش همگرايي وجود دارد و در ده سال اخير گسترش بيشتري نيز يافته است.