پيش بيني انتظار از ازدواج بر اساس جهت گيري مذهبي و سبكهاي دلبستگي دانشجويان

هدف: اين مطالعه با هدف پيش بيني رابطه انتظار از ازدواج بر اساس جهت گيري مذهبي و سبك¬هاي دلبستگي دانشجويان مجرد انجام پذيرفت. روش:روش پژوهش توصيفي همبستگي و جامعه آماري شامل دانشجويان مجرد دانشگاه آزاد اسلامي واحد غرب تهران در نيمسال اول (1395-1394 ) بود. كه از بين آنها 182 نفر با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي سنجش شامل مقياس انتظار از ازدواج (جونز و نلسون،MES ،1978) مقياس جهت گيري مذهبي (آلپورت، 1967)و مقياس دلبستگي بزرگسالان(هازن و شيور، 1978)بود. يافته ها: تجزيه و تحليل داده¬ها بوسيله روش همبستگي و رگرسيون چند متغيري سلسله مراتبي انجام پذيرفت. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده¬ها نشان دادكه بين جهت گيري مذهب دروني و سبك¬ دلبستگي ايمن و انتظار واقع بينانه از ازدواج رابطه مثبت و معنا دار وجود دارد. و هم¬چنين بين جهت گيري مذهب دروني و انتظار بد بينانه از ازدواج رابطه منفي و معنا دار و بين سبك هاي دوسوگرا و اجتنابي، انتظار بد بينانه از ازدواج رابطه مثبت و معنا دار وجود دارد. نتيجه گيري: نتايج رگرسيون چند متغيره نيز نشان داد كه جهت گيري مذهبي دروني و سبك دلبستگي ايمن قادر به پيش بيني انتظار از ازدواج واقع بينانه و جهت گيري مذهبي بيروني و سبك¬هاي دلبستگي اجتنابي و دو سو گرا قادر به پيش بيني انتظار از ازدواج بدبينانه مي باشند.