آسيب شناسي رواني-اجتماعي رسانه ها و شبكه هاي اجتماعي در خانواده هاي ايراني

فناوري هاي نوين اطلاعاتي و ارتباطي همچون شبكه هاي اجتماعي مجازي، صورت بندي جديدي از حيات اجتماعي را در عصر ‏كنوني پديد آورده اند و جامعه ايران نيز از اين تحولات بي بهره نبوده است امروزه. فناوري هاي نوينِ ارتباطي جايگاه ويژه اي در ‏ساختار زندگي اجتماعي پيدا كرده و تأثيرات زيادي ‏بر جنبه هاي مختلف آن از جمله ساختار تعاملات و ارتباطات انساني و خانواده ‏به عنوان بنياني ترين نهاد اجتماعي گذاشته است. اين مقاله با توجه به اهميت موضوع با استفاده از روش پژوهش اسنادي و تحليل ‏ثانويه كه متكي بر تحليل و تلفيق اطلاعات به دست آمده ‏از تحقيقات ‏قبلي است، به آسيب شناسي رواني-اجتماعي رسانه ها و شبكه ‏هاي اجتماعي در خانواده هاي ايراني مي پردازد. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه استفاده از رسانه ها و شبكه هاي اجتماعي بر افزايش آسيب هاي رواني-اجتماعي مانند ‏اضطراب، افسردگي، پرخاشگري و رفتار هاي خشونت آميز، اعتياد به اينترنت، اختلالات جنسي، ‏انزواي اجتماعي، طلاق، كاهش روابط ‏اعضاي ‏ خانواده، شكاف نسلي، بحران هويت و مصرف گرايي و مدگرايي مؤثر است. كلمات كليدي: