رابطه ميزان برخورداري از مهارتهاي زندگي با رضايتمندي زناشويي در بين دانشجويان متاهل دانشگاه علوم پزشكي تبريز

پژوهش حاضر به بررسي رابطه ي ميزان برخورداري از مهارت هاي زندگي ورضايت زناشويي مي پردازد.روش پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي و جامعه ي مورد نظرزنان دانشجوي دانشگاه علوم پزشكي تبريز بودند،براي انتخاب جامعه ي نمونه،ازروش نمونه گيري در دسترس استفاده گرديدبراي اندازه گيري از پرسشنامه مهارت هاي زندگي و انريچ استفاده شد. بر اساس نتايج به دست آمده بين مجموعه ي مهارت هاي زندگي وهمچنين خرده مقياس هاي خودآگاهي، سلامت روان،حل مساله و مقطع تحصيلي اعضاي نمونه با ميزان رضايت مندي زناشويي رابطه ي معناداري وجود دارد،بنابراين آموزش اين مهارت ها در افزايش رضايتمندي تاثير به سزايي خواهد داشت.