توسعه مدل رياضي براي مسأله زمانبندي كارها در محيط سريكارگاهي با امكان برون‌سپاري

زماني كه تقاضاي بازار از ظرفيت توليد شركت تجاوز مي‌كند، برون‌سپاري به ‌عنوان يك گزينه مد نظر قرار مي‌گيرد. در مسائل زمانبندي سنتي، پردازش سفارش‌هاي رسيده، فقط توسط خود شركت داخلي امكان‌پذير بود، در حالي كه در واقعيت، برون‌سپاري اغلب در بسياري از صنايع توليدي ديده مي‌شود.در اين پژوهش، يك مسأله زمانبندي در محيط سري كارگاهي با امكان برون‌سپاري بررسي شده است كه برايانجام هر كار دو گزينه وجود دارد: گزينه اول اين است كه كار با استفاده از منابع داخلي انجام شود و گزينه دوم اين است كه كار به يكي از پيمانكاران سپرده شود. اين مسأله بصورت برنامه‌ريزي عدد صحيح مختلط، مدل‌سازي شده است. هدف اين مسأله حداقل كردن حداكثر زمان تكميل كارها (Makespan) مي‌باشد. با توجه به اينكه مسأله زمانبندي سري كارگاهي، NP-hard است، در نتيجه مسأله زمانبنديسري كارگاهي با امكان برون‌سپاري نيز NP-hardاست و تنها در سايز كوچك قابل حل با مدل رياضي مي‌باشد. در انتها، نتايج نشان مي¬دهد اين مدل مي¬تواند براي مسائل با ابعاد كوچك، جواب بهينه مسأله را در مدت زمان معقولي بدست آورد.