پيشنهاد يك مدل چندبعدي در تصميم‏گيري بهينه پايش خشكسالي هوا-آبشناسي با استفاده از تحليل چندمتغيره

پايش خشكسالي‏هاي هواشناسي و آبشناسي به صورت توام در ابعاد زماني مختلف از اهميت خاصي در تعيين وضعيت كلي خشكسالي در يك منطقه برخوردار است. يكي از روش‏هاي تحليل چندمتغيره جهت كاهش ابعاد مساله و تسهيل در تصميم‏گيري چندبعدي استفاده از روش تحليل مولفه اصلي‏(PCA) است. هدف از اين مطالعه، پايش توام خشكسالي هواشناسي و آبشناسي در قالب يك شاخص با استفاده از روش PCA است. براي اين منظور، داده‏هاي ايستگاه‏هاي آبشناسي ولك‏بن و شيرگاه و داده‏هاي ايستگاه بارانسنجي درزيكلا واقع در حوضه كسيليان استان مازندران براي دوره 43 سال آبي (50-1349 تا 92-1391) مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج نشان داد، همبستگي شاخص‏هاي‏ خشكسالي هواشناسي‏(SPI) و آبشناسي‏(SDI) با توجه به آزمون كرويت بارتلت معني‏دار بوده و استفاده از روش PCA قابل قبول است. پايش يكپارچه خشكسالي نشان داد، در پنج سال آبي غيرمتمادي خشكسالي رخ داده است. با توجه به عدم تدوام خشكسالي، اثرات قابل توجهي بر حوضه نداشته است.