چارچوب‌هاي خود مختار در محيط رايانش ابري

سرويس‌هاي ابري زير ساخت‌هاي توزيع شده‌اي مي‌باشند كه بسترهاي ارتباطي و خدماتي را گسترش مي‌دهند. افزايش محبوبيت و سودآوري فناوري ابر وابسته به تأمين قابليت‌ها و ويژگي‌هاي موردنظر استفاده كنندگان مي‌باشد. مهم‌ترين ويژگي مطلوب كاربران ابري، كارايي بالا، هزينه حداقل و اجراي درخواست در زمان معين، مي‌باشد. ارائه دهندگان سرويس‌هاي ابري به منظور دستيابي به كيفيت مطلوب كاربران و سودآوري بيشتر، ابر را بر اساس ساختارها و فناوري نو ظهور، همانند مجازي سازي پياده‌ سازي نموده‌اند، تا از اين رهگذر پاسخگوي نياز كاربران باشند و همچنين با بهره گيري از مفهوم مجازي سازي بويژه مجازي سازي منابع، بهترين سرويس را با حداقل هزينه ممكن ارائه دهند. رايانش خودمختار يكي از بهترين راه هاي افزايش بهره‌وري و بهبود عملكرد سيستم‌هاي ابري مي‌باشد چرا كه بر اساس ويژگي مقياس پذيري رايانش ابري، توسعه دهندگان ابر معتقدند كه بايد براي كاربران به مقدار نياز منابع فراهم شود و كاربران نيز به ازاي ميزان استفاده از منابع هزينه را پرداخت نمايند