اهميت اقليم در معماري سنتي و تلفيق آن با معماري مدرن جهت كاهش آلودگي زيست محيطي

افزايش جمعيت شهري و توسعه شهري و توزيع نابرابر خدمات در شهرهاي بزرگ نگراني هايي را در مورد آثار زيست محيطي شهري برانگيخته است. در دنياي ماشيني امروز، با پيشرفت تكنولوژي و استفاده از وسايل نقليه و مكانيكي، همچنين وجود كارخانجات و پروژه‌هاي صنعتي، آسيب‌هايي بر محيط‌زيست وارد آمده است به‌طوري‌كه طبيعت و منابع طبيعي را در جهت نابودي پيش مي‌برد. از بين بردن درختان، زندگي ماشيني، استفاده از مصالح شيميايي و ناپاك در هر زمينه از جمله ساخت وساز و... همگي باعث آلوده شدن محيط زيست و توليد انرژي فسيلي و گازهاي گلخانه اي مي شود. اين در حالي است كه بناهاي سنتي كشور ما با توجه به اقليم‌هاي مختلف تماما از مصالح متناسب با آن اقليم ساخته مي‌شد تا هم در مصرف انرژي صرفه‌جويي و هم از مصالح طبيعي آن منطقه استفاده شود؛ اين مقاله بيان مي كند در صورت تلفيق معماري سنتي با معماري مدرن تا حدودي آلودگي زيست محيطي كاهش يافته و به صرفه جويي و توليد انرژي پاك كمك مي كند.