بررسي الگوي بافتهاي مسكوني شهرستان مهريز با توجه به پارامترهاي اقليمي

جهت استقرار ساختمان يكي از مهمترين عوامل موثر در كيفيت شرايط محيطي فضاهاي داخلي به شمار مي رود. توجه به جهت قرارگيري ساختمان در شهرهاي مناطق گرم و خشك كه داراي نوسانات دمايي شديد مي باشند، علاوه بر كمك به ايجاد شرايط آسايش حرارتي، باعث كاهش مصرف انرژي جهت سرمايش و گرمايش ساختمان خواهد شد. در اين تحقيق با استفاده از اطلاعات جوي و تابش سنجي و ابزارهاي نرم افزار Arc Gis شرايط توپوگرافي سطح زمين، جو و حركات خورشيد شبيه سازي و ميزان انرژي رسيده به سطح عمودي براي زواياي مختلف محاسبه گرديد. ضمن بررسي شرايط تابش خورشيد و بادهاي غالب، چند الگوي شاخص جهت گيري ساختمان هاي شهر مهريز نيز ارزيابي شد. نتايج نشان داد كه اكثر الگوها شرايط نسبتاً مناسبي داشتند و تنها يك نمونه با امتداد شمالي جنوبي بعلت دريافت تابش بالا در فصل گرم و ناچيز بودن تابش دريافتي در فصل سرد و همچنين قرارگيري در جهت بادهاي گرم و سرد داراي شرايط نامناسبي بود.