تأثير جهت گيري ساختمان بر ميزان مصرف انرژي (نمونه موردي ساختمان مسكوني در شيراز)

خانه بعنوان اصلي ترين مأواي زندگي بشر هميشه و در تمام زمانها داراي ارزش و اهميت بوده است.ايجاد محيطي كه ساكنان را به جهات مختلف در حفظ آرامش ياري نموده و آنان را در محيطي گرم به آسايش برسانداز اصلي ترين خواسته هاي آدمي در طول تاريخ بوده است. دست يازيدن به اين موضوع علاوه بر اينكه به مسائل فرهنگي، اجتماعي و آداب و رسوم بستگي دارد، بخش عمده اي ازآن به آسايش اقليمي باز مي گردد. همواره در معماري هر كدام از تكنيكهاي مورد استفاده به مثابه ابزاري براي تسهيل شرايط آب و هوايي بوده است كه جهت گيري ساختمان نيز از مهم ترين آنهاست. مقاله حاضر به بررسي موضوع چگونگي قرارگيري خانه ها نسبت به شمال و جنوب جغرافيايي و تاثير آن بر آسايش حرارتي ساكنين و در نتيجه كاهش مصرف انرژي ناشي از سرمايش خواهد پرداخت. بديهي است اين بررسي به كمك محاسبات اقليمي انجام خواهد گرفت . مقاله حاضر در صدد است با كمك محاسبه ميزان مصرف انرژي (به كمك قبوض نمونه هاي موردي و برحسب BTU ) و محاسبه ميزان انرژي دريافتي از طريق تابش به رابطه ميان آنها بپردازد.