رفتار ديوار حائل زيرزمين تحت بارگذاري ديناميكي

گسترش روز افزون شهرها و نياز به فضاهاي كار و سكونت از يك سو و براي داشتن سازه و شالوده اي اقتصادي از سوي ديگر، گودبرداري و ساخت و ساز در تراز پايين­تر از سطح زمين رايج و مرسوم شده است. ديوارهاي زيرزمين به دليل كاربرد فراوان آن­ها در مناطق شهري مورد توجه ويژه­اي خواهند بود. از آنجايي كه به دليل پيچيدگي شرايط واقعي، تحليل و طراحي ديوار­هاي زير­زمين بر اساس روش­هاي ساده شده­ي تقريبي مانند مونونوبه-­اوكابه، سيد-­ويتمن، وود و غيره است، انتظار مي­رود در طراحي و تحليل اين ديوار­ها به نتايج دقيق و قابل اعتمادي نرسيد. با مقايسه اين روش­ها و مشاهدات موجود، مي­توان به اين نتيجه رسيد كه اين روش ها، تحليل و طراحي بسيار دست بالايي را براي ديوارهاي زيرزمين به دليل تفاوت در فرضيات روش و موقعيت ديوار زيرزمين به دست مي­دهند، اما به دليل سادگي مورد استفاده هستند. هم چنين ديوارهاي زيرزمين با تغييرمكان­هاي بسيار كم، اگر در شرايط استاتيكي به خوبي طراحي شوند، در شرايط ديناميكي به خوبي تا شتاب هاي زلزله g 35/0 عمل مي كنند و خرابي­هاي مشاهده شده­ي موجود به دلايل ديگري نظير روانگرايي است. در اين تحقيق سعي بر آن بوده كه شرايط مرزي، اندركنش خاك – ديوار و نتايج قبلي در زمينه تحليل ديوار­هاي زير­زمين را بررسي كرده و بهينه­ترين روش تحليل از نظر نزديكي نتايج با واقعيت، سادگي و كاربرد روش براي بررسي اين ديوار انتخاب شود.