مقايسه اقتصادي بازيافت آسفالت به روش تثبيت اساس با سيمان با روش سنتي

رشد شاخص‌هاي شبكه حمل و نقل برون‌شهري از عوامل مؤثر در توسعه منطقه‌اي به شمار مي‌رود. در اين راستا با عنايت به رشد روزافزون پروژه‌هاي راهسازي و با توجه به استفاده بسيار زياد منابع سنگ طبيعي در اجراي اين پروژه‌ها، وضعيت شاخص‌هاي زيست‌محيطي به شدت در معرض خطر مي‌باشد. بر اين اساس در اين پژوهش با مطالعه وضعيت بهسازي محور اردكان- عقدا در محدوده استان يزد سعي بر اين بوده است كه از ديدگاه حركت به سمت توسعه پايدار منطقه‌اي، با ارائه روشي نوين در بهسازي اساسي جاده‌ها و بازيافت لايه آسفالتي آسيب ديده موجود، باوجود ارتقاء وضعيت باربري سازه راه، هزينه‌هاي اجرايي كاهش پيدا كند. با اين روش از يك طرف استفاده از معادن سنگ طبيعي در پروژه‌هاي بهسازي در حدود 50% كاهش پيدا مي‌كند و از سوي ديگر بخش زيادي از مصالح تخريبي و زباله‌هاي موجود كه مي‌تواند در طبيعت هم از نظر بهداشتي و مسائل زيست‌محيطي و هم از نظر نامطلوب نمودن چشم‌انداز طبيعي، محيط زيست را به خطر اندازد، بازيافت و مورد استفاده قرار مي‌گيرد. هر دو اين موارد ضمن كاهش هزينه اجرايي پروژه، نقش مؤثري در ارتقاء شاخص‌هاي توسعه پايدار ايفا مي‌نمايند.