ميزان تاثيرپذيري معماري داخلي از عنصر رنگ و تاثير آن بر كيفيت زندگي انسان

رنگ ها در محيط و فضاهاي پيرامون ما از واقعيت و نمودي غير قابل انكار برخوردارند، آنها به صورت مواد رنگين خالص، تيره، روشن و خاكستري موجوداند و با نور منعكس شده از سطح اشياء توسط بينايي انسان درك مي شوند و به روي سلسله عصبي، ذهنيت و روان آدمي تأثير مي گذارند. جايگاه نور و رنگ در معماري ايراني از تركيب فرهنگ، مذهب و هنر ايراني كه در طول زمان تغيير كرده، سرچشمه مي گيرد. استفاده از عناصر طبيعي در معماري ايراني بيشتر يك روش استعماري بوده است. نور و انكسار رنگ ناشي از نور در معماري داخلي به منظور ايجاد فضاهاي شاخص و دادن مفاهيم ويژه به كارآمدي مكان بود. معماري داخلي نقش عمده اي در كيفيت فضاي ساختمان و به تبع آن در كيفيت زندگي كاربران ايفا مي كند. نحوه چيدمان و تقسيم بندي فضا، جنس، رنگ، نورپردازي، مبلمان و مجموعه عوامل مؤثر ديگر تعيين كننده زيبايي و كارآمدي فضاهاي داخلي هستند. در اين ميان كنترل نور و رنگ موضوع پر اهميتي در معماري مي باشند و تحقيق راجع به آن كه تا چه حد در ارتقاء كيفيت زندگي تاثير مستقيمي دارد، موضوعي با ارزش است، كه در اين مقاله به آن پرداخته مي شود.