پژوهشي در دو قصيده عربي رياض همداني شاعر عربي سراي ايراني

محمد جعفر رياض همداني از شاعران دريار همدان است كه در قرن سيزدهم زيسته و به دو زبان فارسي و عربي شعر سروده است. سبك شعري رياض تلفيقي از سبك خراساني و عراقي مي باشد و بيشتر حجم از ديوان وي را غزل وقصيده تشكيل مي دهد . تحقيق حاضر تلاش مي كند با استفاده از روش توصيفي-تحليلي به بخشي از مضامين شعري و شخصيت ايشان پرداخته و سهم وي را درغناي زبان و ادبيات عربي در ايران تبيين سازد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد رياض متأثر از فضاي اجتماعي وقت و جريان هاي ادبي قرن سيزدهم بيشتر مضامين شعر عربي خود را به توصيف وقايع كربلا و مناقب شهداي كربلا و مدح درباريان مخصوصا اميركبير و ويژگي هاي شخصيتي و وزارتي او اختصاص داده است . وي در اين اشعار از عناصر طبيعي و افلاكي براي مدح و رثا بهره گرفته است و اشعارش آكنده از تصاوير فني است كه مي تواند در پژوهشي ديگر مورد بررسي قرار گيرد.