عوامل موثر بر چگونگي گذران اوقات فراغت در فضاهاي شهري از نگاه زنان (نمونه موردي: زنان منطقه 6 شهر اصفهان)

حضور زنان در شهر، به عنوان بخش مهمي از جامعه، تاثير بسزايي در توسعه عدالت اجتماعي و حضورپذيري فضاهاي شهري دارد. اما محدوديت‌ها و نابرابري‌هاي اجتماعي ناشي از شرايط كالبدي نامناسب شهرها و فضاهاي همگاني، ضرورت و اهميت برنامه‌ريزي براي اين گروه‌ جنسي آسيب‌پذير را ايجاب مي‌كند.از اين رو توجه به فراغت زنان، به عنوان يكي از نيازهاي فطري انسان، با در نظر گرفتن ويژگي‌هاي جنسيتي، مي‌تواند در ارتقاي سطح فعاليت و حضور آنان در جامعه موثر واقع گردد. پژوهش حاضر به بررسي چگونگي گذران اوقات فراغت در بين زنان منطقه 6 شهر اصفهان پرداخته و اهداف آن، تبيين معيارها و شاخص‌هاي موثر بر حضور زنان در فضاهاي شهري فراغتي و چگونگي ايجاد بستري مناسب براي فعاليت و استفاده زنان از اين‌گونه فضاها، به عنوان يكي از عوامل مهم و موثر بر افزايش سطح سرزندگي و حضورپذيري در فضاهاي شهري است. روش پژوهش ميداني و ابزار گردآوري داده، پرسش‌‌نامه و مصاحبه شفاهي است كه با استفاده از تحليل‌هاي آماري و نرم‌افزار spss مورد بررسي قرار گرفته‌اند. جامعه آماري متشكل است از 80 نفر از زنان ساكن منطقه 6 اصفهان كه در گروه‌هاي سني 15 تا 25، 26 تا 35 و 36 تا 50 طبقه‌بندي شده‌اند. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه 64% زنان شهر اصفهان، فضاهاي فراغتي از قبيل پاساژها، مجتمع‌هاي تجاري، رستوران‌ها و كافي‌شاپ‌ها را بر ديگر فضاها ترجيح مي‌دهند و در بين عوامل موثر بر گزينش اينگونه فضاها، 3 عامل امنيت، دسترسي به خدمات و امكانات و آسايش اقليمي را به ترتيب از موثرترين عوامل مي‌دانند. با توجه به نتايج حاصل، افزايش سطح امنيت فضاهاي سبز و پياده‌راه‌ها، ارائه خدمات شهري، و طراحي فضاهاي شهري فراغتي متناسب با بستر و ويژگي‌هاي زيست‌محيطي، از راهكارهاي افزايش حضور و استفاده زنان از فضا و در نتيجه افزايش سرزندگي و عدالت اجتماعي در جامعه است.