تحليل و واكاوي نقش زنان در سرزندگي و پويايي مدارس طبيعت و فضاي شهري (مطالعه موردي: مدرسه طبيعت شهر يزد)

شهر، فضايي اجتماعي، فرهنگي، بوم‌شناختي و همچنين محصول زمان و خلقتي تاريخي است؛ در اين ميان، زنان سازندۀ نيمي از اين خلقت تاريخي‌اند. حضور و فعاليت زنان در فضاهاي شهري، كيفيت زندگي را متحول مي‌كند، به گونه‌اي كه حضور زنان باعث سرزنده‌تر شدن و پوياتر شدن فضا مي‌گردد. يكي از فضاهايي كه زنان نقش مهمي در ارتقاي كيفيت و سرزندگي آن دارند، فضاي مدارس طبيعت است؛ مدرسه طبيعت، فضايي است كه امكان تعامل خودانگيخته و كنجكاوانه كودك با طبيعت را فراهم مي‌سازد.كمتر از دو سال از عمر مدارس طبيعت در ايران كه مدارسي غيردولتي و مردمي است، مي‌گذرد. اين مدارس در جهت تغيير نگاه كودك به فضاهاي شهري و محيط زيست و ارتباط بهتر آنها با اين فضاها ايجاد شده است. در اين راستا، پژوهش حاضر در پي بررسي نقش زنان در گسترش، پويايي و سرزندگي مدارس طبيعت و فضاي شهر و همچنين پاسخگويي به دو سؤال اصلي است: 1) حضور زنان چه تأثيري در پويايي و سرزندگي فضاي مدرسه طبيعت دارد؟ 2) مشاركت و فعاليت زنان در مدارس طبيعت چگونه موجب سرزندگي فضاي شهري مي‌شود؟ اين پژوهش، در قالب مطالعه موردي مدرسه طبيعت شهر يزد و با تكنيك مصاحبه عميق و مشاهده انجام شده است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان دادند كه زنان با به كارگيري مقولاني نظير احساس، هيجان، موسيقي، هنر و خلاقيت و... در مدارس طبيعت، تأثير زيادي بر شادابي و سرزندگي اين مدارس دارند و با توجه به اينكه مدارس طبيعت در فضاهاي شهري راه‌اندازي مي‌شوند، اين مسأله موجب پويايي و سرزندگي فضاهاي شهري نيز شده است.