بررسي رابطه بين سرشت و منش با افسردگي در بين زنان تهران

مقاله حاضر با هدف بررسي رابطه بين ابعاد سرشت و منش با سطوح افسردگي زنان صورت پذيرفته است. روش تحقيق در اين پژوهش همبستگي است و اطلاعات از طريق پرسش‌نامه‌هاي استانداردشده جمع‌آوري شد. جامعه‌ آماري تحقيق شامل كليه زنان شهر تهران در سال 1392 است كه تعداد 200 نفر از آنها با استفاده از روش تصادفي ساده انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌هاي تحقيق پاسخ دادند. براي اطمينان از اعتبار آزمون از اعتبار صوري و محتوايي استفاده شد و براي اطمينان از پايايي آزمون، تكنيك آلفاي كرونباخ به كار رفت كه مورد تاييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم‌افزار spss ويرايش 21 استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد بين مؤلفه آسيب‌پذيري و سطح زندگي لذتمند زنان رابطه معكوس و بين مؤلفه‌هاي پاداش وابستگي، همكاري، خودراهبري و خودفرآوري با شادي و عدم افسردگي زنان رابطه مثبت معني‌دار وجود دارد. ولي بين مؤلفه‌هاي نوجويي و پشتكار با شادي و عدم افسردگي زنان رابطه معني‌داري مشاهده نشد. در مجموع مؤلفه‌هاي هفت‌گانه سرشت و منش به ميزان 20 درصد شادي و عدم افسردگي زنان را تبيين مي‌كنند.