بررسي اثر بخشي درمان شناختي رفتاري بر ميزان اضطراب امتحان و سازگاري تحصيلي مطالعه موردي دانش آموزان پسر دبيرستان هاي شهر سمنان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش شناختی – رفتاری برمیزان اضطراب امتحان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان مبتلابهاضطراب امتحان بود. این مطالعه از نوع آزمایش میدانی باپیشآزمون-پس آزمون وگروه گواه است .از بین دانش آموزان دارایاضطراب امتحان بالا و همچنین سازگاری تحصیلی پایین 30 نفر كهبه طور تصادفی از میان دانش آموزانی كه به عنوان مبتلا بهاضطراب امتحان تشخیص داده شده بودند، انتخاب گردیدند و در دوگروه (آزمایش و گواه) قرار گرفته. و گروه آزمایش به مدت 12جلسه مورد آموزش قرار گرفتند. جمع آوری داده ها ازپرسشنامه اضطراب امتحان (TAI). و سازگاری تحصیلی (سینها و سینگ) استفاده گردید كه نتایج تحلیل كوواریانس نشان داد كه هردو روش شناختی-رفتاری ،در كاهش اضطراب امتحان و سازگاریتحصیلی دانش آموزان به طور معنی داری مؤثر بوده اند. این نتایجتلویحات مهمی در زمینه آموزش راهبردهای شناختی -رفتاری درپیشگیری از اضطراب امتحان و سازگاری تحصیلی دانش آموزاننقش بسزایی دارد.