مقايسه حافظه شرح حال (تعلق پذيري اجتماعي) و هويت مندي در بيماران زن مبتلا به MS و همتايان عادي

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تفاوت حافظه شرح حال (تعلق پذيري اجتماعي) با هويت مندي فردي و اجتماعي در بيماران MS با افراد عادي است. پژوهش حاضر در مقوله مطالعات علي ـ مقايسه­اي (پس رويدادي) قرار مي‌گيرد. جامعه آماري اين پژوهش از بيماران انجمن MS ايران و دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد گرمسار انتخاب شده­اند كه متشكل از 100 زن (شامل 50 نفر بيماران MS و 50 نفر دانشجو) بودند. روش نمونه گيري در اين پژوهش، غيرتصادفي و در دسترس بوده است. به منظور جمع آوري اطلاعات در اين پژوهش از پرسشنامه حافظه شرح حال ويليامز و برودبنت (AMT) و پرسشنامه ابعاد هويت (هويت شخصي، هويت اجتماعي، هويت ارتباطي و هويت جمعي) محمد مجديان استفاده شده است. فرضيه پژوهش با استفاده از روش آزمون تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) مورد بررسي قرار گرفته كه مقدار F ، درجه آزادي و سطح معناداري، به ترتيب متغيرهاي حافظه شرح حال، هويت شخصي، هويت ارتباطي، هويت اجتماعي و هويت جمعي تفاوت معناداري را نشان مي­دهد و در زنان عادي نسبت به بيماران MS بيشتر است. از سوي ديگر اين نتايج از طريق آزمون توكي (تفاوت ميانگين گروه ها) و انحراف استاندارد نيز تاييد شده است. بنابر نتايج به دست آمده مي­توان نتيجه گرفت كه براي اينكه فضاهاي جمعي و عمومي ما بتواند حس هويت­مندي افراد را در جامعه زنده نگه دارند و شادابي و سرزندگي آنان را تقويت كند، بايد فضاهاي جمعي و عمومي ما حس تعلق خاطر اجتماعي ـ كه خود يكي از مهمترين مولفه­هاي امنيت رواني است ـ را به افراد القا كند.