پيوند تاريخ، مديريت و جامعه شناسي جهت بومي‌سازي نظريات و مهارت هاي مديريتي

در عصر حاضر اقتصاد جهان دچار نبرد(جنگ) استعداد است. اكثر جوامع به سوي اقتصاد دانش بنيان و كارآفريني براي جذب هر چه بيشتر استعدادها روي آورده‌اند. اما در ايران عمدتا به روساختهاي فناورانه‌ي اين نوع اقتصاد توجه مي‌شود. درحالي‌كه توسعه پايدار و دانش بنيان مستلزم وجود شركتها، مديران، افراد و خانواده هايي است كه با نظر به مسئوليتهاي كلان اجتماعي و جهاني خود تصميم‌گيري و عمل مي‌كنند. به بيان ديگر، تحول اقتصادي مستلزم تحولي متناسب با بستر فرهنگي و اجتماعي همان جامعه است. در اقتصاد دانش بنيان و نوآورانه هر يك از افراد در تمامي سطوح زندگي از خانواده تا محيط كار بايستي مهارت هاي مديريتي لازم را بياموزند تا بتوانند ايده ها و منابع فكري پيرامون خود را به صورت تيمي كشف كنند و به كار گيرد. در اين حالت، جهت توسعه پايدار و حفظ استعدادهاي ايران بايستي ديدگاه و مهارت هاي مديريتي به نحوي آموزش داده شود كه افراد نسبت به تاثير كوچكترين تصميمات خود بر كل جامعه حساس و دغدغه‌مند شوند. بنابراين، بايستي نگرش، نظريات و مهارت هاي مديريتي با توجه به بستر تاريخي ملي و مذهبي ايران بازتعريف، صورت بندي و آموزش داده شود. در مقاله حاضر به ظرفيت هاي پيوند تاريخ، مديريت، جامعه شناسي تاريخي براساس روش شناسي فازي راگين جهت نظريه پردازي و آموزش مفاهيم و مهارتهاي مديريتي در بستر تاريخ ايران پرداخته شده است.