نقش تعليم و تربيت عبادي- اعتقادي در معناداري زندگي كودكان

معناي زندگي، از مهم ترين و تأمل برانگيز ترين مسائل ديني و فلسفي و روانشناختي است كه از چشم انداز هاي متفاوت مي توان به آن نگريست. اين مقاله با هدفِ نقش تعليم و تربيت در گسترش تربيت عبادي - اعتقادي و درك معناي زندگي كودكان و با روش تحقيق توصيفي – تحليلي با استفاده از منابع كتابخانه اي نوشته شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه نقش آموزش و پرورش و سيستم تعليم و تربيت كشور در گسترش تربيت اعتقادي كودكان و معناداري زندگي موثر مي باشد. همچنين تأثير عوامل مختلف، از جمله: كتاب (قرآن)، خانواده، مدرسه، وسايل ارتباط جمعي و الگويابي در ايجاد ميل و رغبت در كودكان براي رسيدن به هدف اصلي زندگي بسيار مؤثر مي باشد. همچنين استفاده از راهكار تشويق و پاداش، بكار گيري رهنمودهاي قرآن كريم، مربي كاردان و با تجربه و متخصص در تعليم و تربيت از عواملِ مهم تربيت اعتقادي مي باشد و كودكي كه تربيت ديني- اعتقادي يافته باشد به معناي متعالي تري از زندگي دست خواهد يافت.