ارزيابي و بررسي عملكرد سيستم استحصال آب باران از پشت‏بام ساختمان‏هاي مسكوني (‏مطالعه موردي: شهر ساري‏)

ايران در طبقه¬بندي اقليمي جزو كشورهاي با اقليم خشك و نيمه¬خشك مي¬باشد. اين امر مديريت مصرف هرچه بهتر از منابع آب موجود را به امري ضروري تبديل نموده ¬است. از جمله منابع آبي كه مي‌توان استفاده از آن براي مصارف مختلف برنامه‏ريزي نمود، آب باران مي‏باشد. توسعه شهرنشيني و افزايش مقدار سطوح نفوذناپذير آب به داخل زمين، اين امكان را ايجاد مي‏نمايد تا در اين محدوده‏ها با اتخاد تمهيداتي، امكان استحصال هرچه بهتر از منبع آب باران را فراهم نمود. در اين پژوهش به بررسي و ارزيابي عملكرد سيستم استحصال آب باران از پشت بام ساختمان‏هاي مسكوني پرداخته شده‏ است. از نقاط قوت استحصال آب باران در مناطق شهري مي‏توان عدم نياز به سيستم‏هاي متمركز آبرساني، جلوگيري از خروج رواناب و آلودگي آن و صرفه‏جويي قابل توجه در استفاده از سيستم آبرساني شهري اشاره نمود. در اين مطالعه سيستم سطوح آبگير باران و عملكرد مخازن براي ذخيره‏سازي آب باران و تامين نياز آبي روزانه ساكنان در ساختمان‏هاي شهر ساري بر اساس بارندگي روزانه از سال 1374 تا 1394 ارزيابي شد. با بررسي سيستم مدل¬سازي شده و تعيين حجم بهينه با روش آناليز منحني جرم و حجم بهينه مخزن، براي سال نرمال محاسبه و براي 5 ساختمان به ترتيب 7691، 6768، 11562، 14325، 18643 ليتر در سال برآورد شد. نتايج نشان داد كه استفاده از روش منحني جرم، براي تعيين حجم بهينه¬ي مخزن، روش مناسبي مي¬باشد. در مورد ساختمان‌هايي كه منحني مصرفي آن¬ها بالاتر از منحني ورودي مي¬باشد، استفاده از روش آزمون و خطا مناسب¬تر تشخيص داده شد.