ارزيابي كارايي سيلاب‌هاي كم كيفيت، متاثر از بارش‌هاي فصلي، در احياء مناطق بياباني

از اقدامات منطقيِ توسعه منابع آب و تامين بخشي از آب مورد نيازِ كشور، استفاده از سيلاب‌هاي كم كيفيت، متاثر از بارش‌هاي فصلي است. در اين مقاله سنجش كارآيي اين سيلاب‌ها به مدت سه سال و با هدف ارزيابي درصد زنده‌ماني گونه‌هاي كشت شده در پروژۀ احيا اراضي بياباني منطقۀ برآبادِ شهرستان سبزوار، مورد بررسي قرار گرفت. اين پژوهش در قالب طرح بلوك‌هاي كاملا تصادفي با سه تيمار (گونه هاي‌ تاغ، آتريپلكس و قره‌داغ) و 9 تكرار انجام شد. هر كدام از مناطق بوته‌كاري شده در سال‌هاي مورد تحقيق، به سه قسمت ابتدايي، مياني و انتهايي و هر قسمت به سه بخش ابتدا، ميانه و انتها تقسيم شد و مجموعا نه تكرار حاصل گرديد. در هر قسمت ترانسكتي 120 متري در طول پشته ها (فارو‌ها)، براي بررسي تراكم بوته‌ها، تعبيه شد. نتايج پژوهش نشان داد كه به طور متوسط سالانه 66/9، 4/73 و 9/89 درصد بوته‌هاي تاغ، آتري‌پلكس و بوته‌هاي قره‌داغ به ترتيب با استفاده از سيلاب‌هاي كم كيفيت منطقه، مستقر شده‌اند. نتايج تجزيۀ واريانس داده‌هاي به دست آمده از سه تيمار تأثير سيلاب كم كيفيت بر استقرار تاغ، آتريپلكس و قره‌داغ، از تفاوت معني‌داري در سطح يك درصد، در هر كدام از سه سال مورد مطالعه، برخوردار است.