ارتباط بين شيوه زندگي با شيوع چاقي و اضافه وزن دختران دانش‎آموز 7 تا 12 سال شهر ياسوج عنوان مكرر: شيوه زندگي و نمايه توده بدن

زمينه و هدف: شيوع چاقي و اضافه وزن و عوامل مؤثر بر آن در دختران دانش‎آموز شهر ياسوج به درستي مشخص نيست. بنابراين، هدف پژوهش حاضر بررسي ارتباط بين شيوه زندگي با شيوع چاقي و اضافه وزن دختران دانش‎آموز 7 تا 12 سال شهر ياسوج بود. روش بررسي: اين پژوهش روي 352 دانش‏آموز دختر 12-7 ساله مدارس ابتدايي شهر ياسوج كه از طريق نمونه‎گيري تصادفي خوشه‎اي چند مرحله‎اي انتخاب شدند، انجام شد. قد و وزن آزمودني‎ها به روش استاندارد اندازه‎گيري و نمايه توده بدن (BMI) محاسبه شد. آزمودني‎هاي با BMI بالاتر از صدك 95 و بر اساس استاندارد مركز كنترل بيماري‎ها (CDC) براي سن و جنسيت به عنوان چاق و با BMI صدك 85 تا 95 به عنوان اضافه وزن در نظر گرفته شدند. وضعيت خانوار و شيوه زندگي آزمودني‎ها توسط پرسشنامه استاندارد بيك تعيين شد. يافته‎ها: شيوع چاقي، اضافه وزن و كمبود وزن در دانش‎آموزان 7 تا 12 ساله به ترتيب 5/6، 1/22 و 3/13 درصد بود. نتايج نشان داد نمايه توده بدن دانش‏آموزان با ساعات پرداختن به فعاليت‎هاي ورزشي ارتباط منفي و معني‎دار و با مصرف غذاهاي آماده و نمايه تودن بدن پدر ارتباط مستقيم و معني‎دار دارد (05/0 P). از طرف ديگر، ارتباط معني‎‎داري بين نمايه توده بدن آزمودني‎ها با ميزان پياده‎روي از منزل تا مدرسه، نوبت تولد، بعد خانوار، سطح تحصيلات والدين، نمايه توده بدن مادر و زمان فعاليت‎هاي نشسته مشاهده نشد. نتيجه‏گيري: از آنجا كه ميزان پرداختن به فعاليت‎هاي ورزشي و ميزان مصرف غذاهاي آماده عوامل مؤثري در تعيين نمايه توده بدن دانش‎آموزان دختر 7 تا 12 سال شهر ياسوج است، بنابراين، لزوم تحرك بيشتر و اصلاح الگوي غذايي مورد تأكيد قرارمي‎گيرد.